Elči hadži Ibrahim-paša, rodom iz Argiboza sa istoimenog otoka na istočnoj strani Grčke, travnički je sahib i dobrotvor koji se prvi put u historiji pominje 1684. godine kao privatni haznadar (rizničar) na dvoru sadri-azama Kara Ibrahim-paše.

Kao čovjek od povjerenja, marljiv i sposoban, bi primljen u državnu službu napredujući od džebedžibaše (zapovjednika jednog vojnog odreda) do pomorskog oficira dobivši titulu paše. Koliko je njegova vojnička i diplomatska karijera bila zapažena i cijenjena na turskom Dvoru, pokazuje i podatak da po sklapanju Karlovačkog mira 26. januara 1699. godine bi postavljen na čelo jedne mirotvorne delegacije upućene na austrijski Dvor. Tada dobija i atribut "elči" što u prijevodu sa turskog znači "mirotvorac".

Sredinom 1700. godine postaje valija i tu dužnost obavlja u Temišvaru, Jonji, Sofiji, da bi 6. marta 1703. godine postao bosanskim vezirom. Dolazi u Travnik i tu kao bosanski vezir provodi nepunu godinu i pol.

Za to, historijski relativno kratko vrijeme Elči hadži Ibrahim-paša Travniku daruje Medresu i u njoj osniva biblioteku, a potom jednu tekiju i mekteb. Za njihovo izdržavanje uvakufio (poklonio) je ovaj dobrotvor u Travniku više objekata među kojima ističemo jedan han, veliku kahvanu sa šest dućana, četiri mesarske radnje, pekaru, berbernicu, tabhanu, potkivačku radnju... Iz Travnika odlazi u svoj rodni Agriboz, a svoju diplomatsku i vojničku karijeru završio je u Beogradu kao muhafiz, zapovjednik tvrđave, gdje je i preselio na ahiret i ukopan uz džamiju sultana Sulejmana, oktobra 1708. godine.